درهوایت بی قـــــــرارم روز
سرزپایت برنــــــــدارم روزوش
روزوشب راهمچو خودمجنون کنم
روزوشب راکــــی گذارم روزوشب
جان و دل از عاشــقان میخواستــد
جان و دل را می سپــارم روزوشب
تانیــــابم آنچــــه درمغــــز منســت
یک زمای سر نخـــــارم روزوشب
تاکـــه عشقت مطـــربی آغــاز کرد
گاه چنگـــــم گاه تـــــارم روزوشب
می زنـــی تو زخمـــه و بر می رود
تابه گردون زیرو زارم روز و شب
ساقیــــی کردی بشرراچل صبــوح
زان خمـیر اندرخمــــارم روزوشب
ای مهــــــار عشـــق تو دردست تو
درمیــــان این قطــــــارم روزوشب
چون زخـــــوان فضل روزه بشکنم
عیــتـــدباشدروزگــــــارم روزوشب
جان روز و جان شب ای جــــان تو
انتظـــــــارم انتظـــــــارم روزوش
زان شبــی که وعده کردی روز بعد
روز و شب را میشمارم روز وشب
بس که کشت مهرجانم تشنه است
زابــر دیــــده اشکبـارم روزوشب
نوشته شده توسط روزی بود،امروز نیست در جمعه هشتم آبان 1388 ساعت 8:54 بعد از ظهر موضوع .::. عاشقانه .::. | لینک ثابت
درباره وبلاگ
اگر بار گران بودیم و رفتیم
اگر نامهربان بودیم که رفتیم
خدانگهدار همگی دوستان
فهرست اصلی
آرشیو موضوعی
دوستان
پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
طراح قالب
POWERED BY